من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدّلوا تبدیلا
 
محضر مبارک حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای (مدظلّه العالی)
 
سلام علیکم؛
 
سرخم می سلامت، شکند اگر سبویی
  
پیام سراسر شور، محبت و بصیرت افزای حضرت عالی در رابطه با شهادت سرباز صراط مستقیم ولایت،دانشمند جوان ایران اسلامی، مصطفای شما موجب تسلّی خاطر و آرامش قلبی خانواده و بستگان گردید.              
اعتقاد راسخ داریم شجره ی طیبه ی انقلاب اسلامی، این یادگار حضرت امام (ره)، بار دیگر با تأسی به مکتب سید الشهداء علیه‌السلام، یکی از ثمرات جاودان خود را تقدیم اسلام عزیز کرد.
مصطفای شهیدمان که تنها افتخار خویش را حرکت در سایه‌سار ولایت، بدون وابستگی به هیچ جریان و گرایشی، و عمل به تکلیف خود در جبهه های نبرد علمی می دانست، بدست ایادی استکبار جهانی به سردمداری آمریکا و صهیونیسم بین الملل به آرزوی دیرینه ی خود، فوز عظیم شهادت نایل گردید؛ لکن این دشمنان زبون و یزیدیان زمان بدانند که با شهادت رساندن مصطفی، از حنجر این خانواده ندایی جز «ما رأیت الا جمیلا» و از حلقوم ملت شریف ایران جز فریاد «یا لثارات الحسین» نخواهد شنید.
دشمنان عنود داخلی و خارجی ملت سرافراز ایران اسلامی بدانند که هر قطره خون مصطفای عزیز، هزاران جوان غیور و شهادت طلب در اقصی نقاط سرزمین های اسلامی می پروراند که آرامش را از اردوگاه استکبار و نظام سلطه خواهد ربود. «ما ننسخ من آیه او ننسها نأت بخیر منها او مثلها»
رهبرا ما پای بیعت نامه خویش را با خون فرزندمان امضاء کرده ایم و از شما مسئلت داریم در پیشگاه خداوند متعال و حضرت ولی عصر (ارواحنا له الفداء) شهادت دهید که ما ذره ای از پیمودن راه اعتلای مکتب اسلام عزیز کوتاه  نخواهیم آمد و در پایان عرضه می داریم: «ربنا تقبل منا هذا القلیل»
خانواده شهید مصطفی احمدی‌روشن
       یکشنبه 25 دی‌ماه 1390

نوشته شده توسط یوسف در بیست و ششم دی 1390 ساعت 16:53. - لينک ثابت

۹ دی یعنی تکرار ۱۲ فروردین ۵۸ یعنی جمهوری اسلامی آری .

۹ دی یعنی جمهوری (مقبولیت) + اسلامی(مشروعیت) .

۹ دی یعنی پشتیبان ولایت فقیه بودن تا به مملکت آسیب نرسیدن .

۹ دی یعنی نه گفتن به هر زیاده خواه و زیاده گو .

۹ دی یعنی با ولایت تا شهادت .

۹ دی یعنی هیهات من الذله....

نوشته شده توسط یوسف در پنجم دی 1390 ساعت 12:39. - لينک ثابت

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

پیامبر اعظم می فرماید : همین ماه محرم که میرسد ملائک پیراهن پاره و خون آلود امام حسین (ع) را در عالم می گردانند و حزن و اندوه دل محبین آن حضرت را فرا می گیرد.

 

نوشته شده توسط یوسف در ششم آذر 1390 ساعت 10:40. - لينک ثابت

«گردان پشت ميدون مين رسيده و زمين گير شده بود. چند نفر رفتند معبر باز كنند. او هم رفت، 15 ساله بود. چند قدم كه رفت، برگشت. يعني ترسيده؟! خب! ترس هم داشت! او اما، پوتين هايش را به يكي از بچه ها داد و گفت؛ تازه از گردان گرفتم، حيفه! بيت الماله!... پابرهنه رفت!... راستي 3هزار ميليارد تومن چندتا پوتين ميشه؟!»

مطلب از حاج حسین

نوشته شده توسط یوسف در چهارم آبان 1390 ساعت 12:3. - لينک ثابت

با نگاهی بر تاریخ و نحوه راه یابی شرکت های صهیونیستی به بازار جمهوری اسلامی ایران خواهیم یافت که قرارداد با شرکت هایی چون نستله و کوکاکولا در قالب سرمایه گذاری های مستقیم خارجی در سالهای 70 تا 72 در دوره اول دولت آقای هاشمی رفسنجانی منعقد شده است.

نشریه بین المللی MEED در ژوییه 1994(1373) مطلبی را در خصوص نحوه ورود کمپانی های صهیونیستی به ایران منتشر می نماید که به شرح ذیل می باشد:

" قرار است کمپانی «نستله» برای تولید شیر خشک و غذای کودک در ایران سرمایه گذاری نمایند. این سرمایه گذاری مشترک شاید بزرگترین سرمایه گذاری مستقیم خارجی پس از انقلاب 1979 ایران باشد.

ورود «نستله» به ایران، با ورود چند کمپانی چند ملیتی دیگر، همچون کوکاکولا و پپسی کولا، همزمان گردیده است. چند شرکت بزرگ دیگر نظیر شرکت انگلیسی «اونی لیور» (Unilever) در حال حاظر سرگرم مذاکره با دولت ایران می باشند.

دولت ایران قصد دارد در قانون مربوط به سرمایه گذاری های خارجی تجدید نظر کرده و بسیاری از موانع موجود را از سر راه سرمایه گذاری های کمپانی های خارجی بردارد. پیش نویس قانون جدید سرمایه گذاری خارجی در هیات دولت تصویب شده و به زودی تقدیم پارلمان خواهد شد. قانون قبلی در دهه 1950 به تصویب رسیده و در اواخر دهه  1980، با اصلاحاتی مجددا مورد تایید دولت وقت قرار گرفته است.

مسئله سرمایه گذاری «نستله» در ایران، نخستین بار توسط یکی از مقامات وزارت صنایع فاش گردید. وی اعلام کرد که طرفین برای اجرای این پروژه به توافق رسیده اند، اما یک مقام «نستله» در سویس، ضمن تایید این خبر، اعلام کرد که شرکت متبوعش منتظر تصویب رسمی پیشنهادهایش توسط دولت ایران می باشد.

کارشناسان صنعتی معتقدند که طرح مزبور (که قرار است در نزدیکی تهران به مورد اجرا گذاشته شود) حدود 50 تا 100میلیون دلار هزینه در بر دارد. به گفته مقامات وزارت صنایع: «قرار است ایران سرمایه گذاری اولیه (زمین،ساختمان،تاسیسات و...) را انجام دهد و بقیه سرمایی گذاری بر عهده نستله می باشد.» ضمنا قرار است نیمی از تولیدات این پروژه به خارج صادر شود. گفته میشد که در سرمایه گذاری بر روی این پروژه، بخش خصوصی ایران نیز مشارکت دارد.در ابتدا نستله خواستار هشتاد درصد سهام این شرکت بود، اما در اثر مخالفت ایران سر انجام کمتری رضایت داده است.در عین حال، مقامات «نستله» میگویند که تا این توافق به مرحله نهایی نرسد، از ذکر جزییات آن معذورند.

در اوایل سال1993، شرکت کوکاکولا ضمن انعقاد قراردادی با شرکت «خوشگوار» خراسان، فعالیت خود را در ایران آغاز کرد و از آن زمان تاکنون توانسته است بخش بزرگی از بازار ایران را به خود اختصاص دهد. مجتمع دیگری نیز قرار است توسط شرکت«ملیکا» (Melica) در تهران احداث شود، اما به علت برخی اختلافات جزئی هنوز آغاز نشده است. گزارش هایی نیز از اجرای یک پروژه بزرگ دیگر توسط این کمپانی در یزد در دست است.پپسی کولا نیز بدون سروصدا و بدون انتشار هرگونه اعلامیه رسمی،از اوایل ماه ژوئن فعالیت خود را درمشهد آغاز کرده است.گفته میشود شرکتی که به نمایندگی از سوی پپسی کولا عمل می کند، شرکت «نیسان شرق» نام دارد.

ورود کوکاکولا به بازار ایران مناقشات فراوانی را به دنبال داشت. علت این مناقشات نیز وابستگی شرکت مزبور به آمریکاست. رادیکالها و بنیاد مستضعفان، هر یک از دیدگاه خاص خود تلاش گسترده ای را برای ممانعت از فعالیت این شرکت در ایران آغاز کردند. بنیاد مستضعفان مالکیت چندید کارخانه تولید نوشابه وطنی را در اختیار دارد به همین دلیل به دولت فشار می آورد که مانع فعالیت شرکت های کوکاکولا و پپسی کولا شود،اما این تلاشها تا کنون بی نتیجه مانده است.

پپسی کولا نیز علاوه بر پیوند هایی که با انگلیس دارد، به دلیل خاطره ای که مردم از دوران تصدی یک فرد بهایی بر این شرکت دارد، با دشواری روبرو می باشد. محصولات این شرکت دردوران شاه، به همین دلیل از جانب ایرانیان مذهبی تحریم شده بود.اما اکنون به نظر می رسد تا حدودی این مشکل حل شده است."

لازم به ذکر است که شرکت نستله که بزرگترین تولیدکننده‌ی مواد غذایی دنیا محسوب می‌شود، به پاس خدماتش به رژیم اشغال‌گر قدس، جایزه‌ی جوبیلی را از نتانیاهو (نخست‌وزیر وقت اسراییل) گرفته است. این شرکت بیش از دویست‌میلیارد تومان در اسراییل سرمایه‌گذاری کرده و در مقابل این خوش‌خدمتی، سالانه حدود بیست و چهارمیلیارد تومان کمک مالی از ایالات متحده دریافت می‌کند.

همچنین مطالبات مردم و گروه ها و تشکل های گوناگون در کشور در خصوص تحریم کامل کالاهای صهیونیستی همچنان ادامه دارد و دولت محمود احمدی نژاد نیز قول هایی را در خصوص خروج شرکت های مذکور داده است که هنوز عملی نشده است.

نوشته شده توسط یوسف در شانزدهم مهر 1390 ساعت 14:16. - لينک ثابت

 

 

حضرت آیت الله العظمی بروجردی رحمة الله مبتلا به درد چشم شدند، فرمودند:
«در روز عاشورا مقداری از گِلِ پیشانی عزاداری امام حسین علیه السلام را بر چشمان خود مالیدم، دیگر در عمرم مبتلا به درد چشم نشدم و از عینک هم استفاده نکردم!

پس از حادثه بمب گذاری در حرم مطهر حضرت رضا علیه السلام حضرت به خواب کسی آمدند، سؤال شد.
«در آن زمان شما کجا بودید؟ فرمودند: کربلا بودم.»
این جمله دو معنی دارد:
معنی اول این که حضرت رضا علیه السلام آن روز به کربلا رفته بودند.
معنی دوم یعنی این حادثه در کربلا هم تکرار شده است. دشمنان به صحن امام حسین علیه السلام ریختند و ضریح را خراب کردند و در آن جا آتش روشن کردند!
کسی وارد حرم حضرت رضا علیه السلام شد، متوجه شد سیدی نورانی در جلوی او مشغول خواندن زیارتنامه می‌باشد، نزدیک او شد و متوجه شد که ایشان اسامی معصومین - سلام الله علیهم - را یک یک با سلام ذکر می‌فرمایند. هنگامی که به نام مبارک امام زمان ـ عجل الله تعالی فرجه الشریف ـ رسیدند سکوت کردند! آن کس متوجه شد که آن سید بزرگوار خود مولایمان امام زمان- سلام الله علیه و ارواحنا له الفداء- می‌باشد.
حرف آخر این که: عمل کنیم به هر چه می‌دانیم. احتیاط کنیم در آنچه خوب نمی‌دانیم. با عصای احتیاط حرکت کنیم.
در همین حرم حضرت رضا علیه السلام چه کراماتی مشاهده شده است. کسی در رؤیا دید که به حرم حضرت رضا علیه السلام مشرف شده و متوجه شد که گنبد حرم شکافته شد و حضرت عیسی و حضرت مریم علیهماالسلام از آنجا وارد حرم شدند. تختی گذاشتند و آن دو بر آن نشستند و حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت کردند.
روز بعد آن کس در بیداری به حرم مشرف گردید. ناگهان متوجه شد حرم کاملاً خلوت می‌باشد! حضرت عیسی و حضرت مریم علیهماالسلام از گنبد وارد حرم شدند و بر تختی نشستند و حضرت رضا علیه‌السلام را زیارت کردند. زیارت نامه می‌خواندند. همین زیارت نامه معمولی را می‌خواندند! پس از خواندن زیارتنامه از همان بالای گنبد برگشتند. دوباره وضع عادی شد و قیل و قال شروع گردید حال آیا حضرت رضا علیه السلام وفات کرده است؟
حرف آخر این که: عمل کنیم به هر چه می‌دانیم. احتیاط کنیم در آنچه خوب نمی‌دانیم. با عصای احتیاط حرکت کنیم.

 السلام علیک یا ابالحسن السلطان علی بن موسی الرضا (ع)

تقدیمی

نوشته شده توسط یوسف در پانزدهم مهر 1390 ساعت 17:49. - لينک ثابت

آه ...

دلم مثل آسمون ابری.

غریبی حس بدیه.

خدایا غریبم ، کمکم کن.

تقدیمی

نوشته شده توسط یوسف در پنجم مهر 1390 ساعت 10:7. - لينک ثابت

یک زن مسلمان نباید خواه ناخواه پوشش، آرایش، رفتار و رابطه خود با همسرش را طوری در خانه آشکار کند که موجب انحراف سایر اعضای خانواده مثل پسر، برادر و یا سایر محارم گردد، یا اینکه موجب شود آنها در سنین پایین مسائل و روابطی را درک کنند که برای آنها زود است و این به سان میوه ای نارس می ماند که زودتر از موعد چیده شده و تلخ و بد مزه است.

و اما عفتی که زن باید بیرون از منزل رعایت کند خود بر شش قسم است:

عفت در زبان

عفت در نگاه

عفت در رفتار

عفت در آرایش

عفت در حفظ حریم

عفت در مرام و آرمان

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

تقدیمی

نوشته شده توسط یوسف در بیست و یکم تیر 1390 ساعت 20:13. - لينک ثابت

دیروز بعد از ضبط برنامه پزشکی توی دفتر خانم دکتر تموم شد در اومدیم و من طبق معمول رفتم تاکسی دربست بگیرم تا تجهیزات رو برگردونیم اداره.

دستم رو دراز کردم سمت یه تاکسی پیکان و داد زدم دربست.

تاکسی ایستاد و من با راننده تاکسی سر قیمت بحث کردم ، آخرش سر قیمت به توافق نسبی رسیدیم ؛ از دور به همکارام اشاره کردم که بیایید بریم.

راننده تاکسی یه مرد میانسال با چین و چروکهایی روی صورت و دستش بود و از آیینه ی ماشینش یه برچسب یا اباصالح المهدی (عج) آویزان کرده بود.

توی مسیر راننده در مورد عدم رسیدگی مسئولان به مسائل و مشکلات مردم حرف زد ؛ به خودم گفتم : ای بابا ، این مرد هم از اون دسته از آدمهاست که از عالم و آدم شاکی هستند؛ ولی آخر که به دم در اداره رسیدیم بهم گفت : شما جوانید و می تونید آینده رو طوری ترسیم کنید و بسازید که درخور یه جامعه اسلامیه.

وقتی پولش رو دادم گفت : خون شهدا پشتیبان شماست.

گفتم : حاجی این شهدا ، ما رو فراموش کردند.

با لبخندی دلنشین و جذاب گفت : مواظب باشید شما دیگه پا روی خون شهدا نذارید ؛ خون شهدا همیشه به شما کمک می کنند. به آینده روشن فکر کنید و به سوی آن حرکت کنید.

بعد حرکت کرد و رفت ، من موندم و حفهای آخرش که آتش زد به دلم.

نوشته شده توسط یوسف در دوازدهم تیر 1390 ساعت 0:45. - لينک ثابت

نوشته شده توسط یوسف در چهارم تیر 1390 ساعت 0:55. - لينک ثابت

برای نماز ظهر رفتم مسجد جامع، بعد نماز دیدم ایوون مسجد شلوغه و مردم با تعجب دارن از مسجد خارج میشن.

کنجکاویم گل کرد، رفتم جلو ببینم چه خبره ؟!!!

دیدم یه پیرمردی عصا به دست و با عینکی شماره بلا و چهره ای خندان به مردم می گفت : آقایون ببینید این کفشا برای شماست؟ من دو روز پیش اشتباهأ پوشیدم رفتم.

منم که دو روز پیش تو همون مسجد گم کرده بودم ، رفتم جلو تا ببینم کفشای من که نیست! دیدم کفشای منه ولی  واکس خورده و تمیز تر از اون روزی که گم کرده بودم.

گفتم : حاج آقا این کفشای منه ولی این تمیز و واکس خورده نبود.

با لبخندی جذاب گفت : پسر گلم برای تو ! من اون روز اشتباهأ کفشای تو رو پوشیدم رفتم ، آخه یه کم فشارم بالا رفته بود.

کفشاتون رو واکس کردم زدم تا جبران خسارت بکنم ؛ حلالم کن.

گفتم : حاج آقا قابل شما رو نداره.

گفت : انشاء الله با همین کفشا بری خواستگاری.

حاجی وقتی این دعا رو کرد من از خجالت صورتم مثل یه سیب ، سرخ شد ولی توی دلم یه الهی آمین بلندی گفتم بعد توی همون حین متوجه شدم اطرافیانم دارن می خندن.

گفتم : حاج آقا کجا تشریف می برید ، بیایید می رسونیمتون.

انگار خدا خنده رو به چهره اش همیشه هدیه داده ، بازم با خنده گفت : دارم میرم برای اعتکاف ثبت نام بکنم ، شایدامسال  آخرین سال  عمرم باشه.

بردمش اون طرف حیاط مسجد سمت حجره 18 که برای اعتکاف ثبت نام میکنن.

بچه ها ی اعتکاف که از دوستام بودند ، سپردم که هوای حاجی رو داشته باشید.

حاجی گفت : پسرم من هر سال اعتکاف میام ، تو رو هم از همون برنامه اعتکاف می شناسم.

گفتم : دوستان ، حاجی رو بعنوان خادم افتخاری ثبت نام کنید.

گفت : متشکرم.

حاج آقا رو ثبت نام کردیم و بعد حرکت کردیم سمت پارکینگی که نزدیک مسجد چون ماشین رو اونجا پارک کرده بودم.

توی راه حاج آقا با صفای خاصی صحبت می کرد و می گفت : دو روز پیش بعد نماز ظهر اشتباهأ  کفشاتون رو پوشیدم  رفتم خونه ، زنم گفت این کفش تو نیست. همون لحظه فهمیدم کفش هایی که پوشیدم برای خودم نیست.

برای نماز مغرب برگشتم تا صاحب کفشا رو پیدا کنم ولی موفق نشدم ؛ فردا دوباره برای نماز ظهر و مغرب برگشتم ولی بازم پیدا نکردم.

با بی ادبی تموم پریدم بین صحبتشون و ازشون پرسیدم : حاج آقا حالا اگه من یه ماه دیگه میومدم بازم شما تا اون موقع این کار رو تکرار می کردین ؟

با تمام وجودش گفت : بله ، تا آخر عمرم هم میومدم تا صاحب کفشها رو پیدا کنم و حلالیت بگیرم.

همون لحظه احساس شرم کردم و به خودم گفتم : خدایا این مرد کیه که توی راهم قرار دادی؟!

وقتی حاجی رو به خونشون رسوندیم ، خیلی تعارف کرد که بریم و حداقل یه چای بخوریم.

من هم که علاقه شدیدی داشتم برم و خونه حاج آقا رو ببینم ، قبول کردیم.

خونه خیلی ساده و قدیمی داشتن ،  یه حوض کوچیک آبی ، یه باغچه که توش سبزی خوردنی کاشته بودن ، سه تا جوجه خروس ، یه گل یاس با چند تا شمعدونی ، برام مثل یه بهشت بود.

حاجیه خانم اومد و کمی با ایشون که مثل حاج آقا بودند هم کلام شدیم ، متوجه شدم تک پسرشون شهید شده ، تازه متوجه شدم چرا حاجی اونقدر وسواس داره که صاحب کفشا رو پیدا بکنه.

باید هم از این پدر و مادر عارف مسلکی اونجور فرزند شهیدی بوجود بیاد.

خلاصه یه کفش بهونه شد تا ما رو با افرادی مؤمن و خداشناس آشنا کرد ...

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

نوشته شده توسط یوسف در بیست و دوم خرداد 1390 ساعت 11:46. - لينک ثابت

امام با تعابیرى بلند و رسا در توصیف فرزند رعنا و برنایش فرمود: یکى از بازوهاى پرتوان جمهورى اسلامى . . . برادرى آشنا به مسایل فقهى و متعهد به آن. . . ازجمله افراد نادرى که چون خورشید روشنى مى بخشد. . . . متعهد و مبارز در خط مستقیم اسلام. . . عالم به دین و سیاست. . . کسى که آواى دعوت او به صلاح و سداد در گوش مسلمین طنین انداز است. . . سربازى فداکار در جبهه جنگ و معلمى در محراب، خطیبى توانا درجمعه و جماعات و راهنماى دلسوز در صحنه انقلاب. . . در حکم آیه شریفه اشداء على الکفار و رحماء بینهم. . . من آقاى خامنه اى را بزرگ کردم. . . ایشان سرمایه انقلاب هستند. . . ایشان از اجتهادى که لازمه ولایت فقیه مى باشد، برخوردارند. . . ایشان الحق شایسته رهبرى اند، با بودن آقاى خامنه اى شما خلا ء رهبرى ندارید و. . . و چنین بود که سکاندار هدایت انقلاب، در اولین سخنرانى خود در میان مردمى که دست بیعت به سوى ایشان دراز کرده بودند، فرمود: ما با خدا پیمان بسته ایم راه امام خمینى را که راه اسلام و قرآن و راه عزت مسلمین است دنبال کنیم و از هیچ یک از آرمان هایى که به وسیله امام ترسیم شده، چشم پوشى نخواهیم کرد.

آرمان هایى چون پیگیرى سیاست نه شرقى و نه غربى، حمایت از مستضعفان و محرومان، وحدت و همبستگى دنیاى اسلام، وفادارى به اصل ولایت فقیه، استقلال و خود کفایى کشور، حرکت به سمت استعدادهاى جوشان داخلى و ساختن جوانان و اصلى شمردن مسئله فلسطین.

نوشته شده توسط یوسف در دوازدهم خرداد 1390 ساعت 7:59. - لينک ثابت

طبیبم گفت درمانی ندارد درد مهجوری

ولی من خویشتن را کشتم و درمان خود کردم

آقا مهدی می گفت :

حسین در آخرین زیارت حضرت ثامن الائمه(ع) قبل از شهادتش، آقا را در خواب زیارت کرده بود.

حضرت سلطان علی بن موسی الرضا (علیه آلاف تیهت و ثناء) به او مبلغی دادند و فرمودند: برو غسل کن ... !

عزیز من! نشنیدی که در قیامت گروهی آنچنان سبکبالند که بدون ایستادن در هیچ یک از مواقف محشر به بهشت خداوندی بار می یابند؟

نشنیدی که اولین گروهی که وارد بهشت میشوند شهدا هستند؟

نشیدی که عاشورائیان اینانند؟

خودت بگو، بدون غسل آیا می توان این چنین بلند آشیانه شد؟

بلند شو همسفر!

غسل کن و عزم کن؛

بقیه راه با دیگریاست

وگرنه چرا کتاب الله فرمده است:

" من جاهدفینا لنهدینهم سبلنا "

" آنانکه در راه رسیدن به ما تلاش کنند ، خودمان راه را به آن ها نشان خواهیم داد "

نوشته شده توسط یوسف در دهم خرداد 1390 ساعت 19:24. - لينک ثابت

تو گردان شایعه شد.

ـ نماز نمی خونه!

گفتن:

«تو که رفیق اونی، بهش تذکر بده!»

باور نکردم و گفتم:

«لابد می خواد ریا نشه، پنهانی می خوانه.»

وقتی دو نفری توی سنگر کمین جزیره ی مجنون، بیست و چهار ساعت نگهبان شدیم با چشم خودم دیدم که نماز نمی خواند! توی سنگر کمین، در کمینش بودم تا سر حرف را باز کنم.

ـ تو که برای خدا می جنگی، حیفه نیس نماز نخونی...

لبخندی و گفت:

«یادم می دی نماز خوندن رو!»

ـ بلد نیسی!؟

ـ نه، تا حالا نخوندم!

همان وقت داخل سنگر کمین، زیر آتش خمپاره ی شصت دشمن، تا جایی که خستگی اجازه داد، نماز خواندن را یادش دادم. توی تاریک روشنای صبح، اولین نمازش را با من خواند. دو نفر نگهبان بعد با قایق پارویی که آمدند و جای ما را گرفتند. سوار قایق شدیم تا برگردیم. پارو زدیم و هور را شکافتیم. هنوز مسافتی دور نشده بودیم که خمپاره شصت توی آب هور خورد و پارو از دستش افتاد. آرام که کف قایق خواباندمش، لبخند کم رنگی زد. با انگشت روی سینه اش صلیب کشید و چشمش به آسمان یکی شد....

نوشته شده توسط یوسف در بیست و ششم اردیبهشت 1390 ساعت 12:48. - لينک ثابت

مقاومت دو هفتگی این یادگار امام روح الله برای افراد مسن جامعه مانند مقاومت حضرت امام در زمان فشار طاغوتیان و شاهنشاهیان است ، اگر زیاد نباشد کم هم نیست.

در این میان ، درک شرایط حاکم بر سید علی را از نزدیک می دانیم و می فهمیم و بر این دو هفته مقاومت وی آفرین می گوئیم  . آقا سید علی در این دو هفته درس ها و تجربه های بسیاری آموخت و امیدواریم این آموخته ها توشه مغتنمی برای آینده او باشد.

در پایان به کلام رمزگونه وی اشاره ای داریم که به نقل از ایشان در سایت جماران آمده است:« من "سعادت" حضور در مراسم مهدیه در روز 9 دی را نداشته ام»

دوستان عزیز می توانید در ادامه مطلب عکس ها آقا سید علی خمینی رو ببینید.

ادامـــه ي مـطــلــب

نوشته شده توسط یوسف در بیست و ششم دی 1389 ساعت 12:13. - لينک ثابت

نوشته شده توسط یوسف در پنجم آذر 1389 ساعت 11:39. - لينک ثابت

      از بد بتر اگر هست

      این است

                 اینکه باشی

      در چاه نابرادر ، تنها

      زندانی زلیخا

      چوب حراج خورده بازار برده ها

      البته بی که یوسف باشی!

      پس بهتر است درز بگیری

      این پاره پوره پیرهن

                           بی بو  خاصیت را

      که چشم به راهی را

                                   روشن نمی کند!

نوشته شده توسط یوسف در چهاردهم آبان 1389 ساعت 19:59. - لينک ثابت

از تو چه بگويم؟!

               هنوز كه هنوزست،

                              از تو خبري نيست ...

 مرغ سفرم ؛ بي كس و بي يار؛

                      اندوه زده از دل پرواز،

                                           بال و پري نيست!

 ما حبس در اين شب،

                    آزرده ز ظلمت،

                                  انگار نه انگار

اينجا (سحري) نيست ...

             دل ها همه تنگند؛

                            از غرش تقدير،

 بر بارش اندوه؛

           ديگر (سپري) نيست ...

                        آخه چه بگويم؟ به كه گويم؟

 كه بگردم ...

         از (احمد) لشگر،خدايا!

                                  اثري نيست ...

 (من) گر چه ز (امروز)؛

               از نسل تو، دورم ...

                                در باور من،

 جز غم نامت

          حرف ديگري نيست ...

                              در چشمه ي دوران،

 هر كو كه بگرديم

                 هم چون (تو) و (همت)

                                   ديگر گهري نيست!

نوشته شده توسط یوسف در یازدهم آذر 1388 ساعت 17:55. - لينک ثابت